انگشت‌هایت را نشکن! | بیماری

    No Comments سلامتی

    بیشتر با صداهایی که به وسیله مفاصل انگشتان، فک، زانو، کمر و گردن درست می شن، آشنا هستیم.

    مردم عادت دارن با فشار به انگشتان دست یا حرکات سریع گردن یا فشار پا روی ستون فقرات کمری، باعث ایجاد این صداها شن و  یعنی قولنج اونو رفع کنن و با این حرکت، یه جور احساس راحتی به اونا دست میده.

    یه دسته صداهای حاصل از حرکات مفصلیه و دسته دیگه صدای حاصل از قولنج کردن مفاصله که طی یه فشار شدید در انتهای دامنه حرکتی ایجاد می شه.

    تا وقتی که این صداها با درد و التهاب همراه نباشه، نگرانی زیادی در مورد ایجاد این صداها وجود نداره. ولی اگه تولید این صداها، همراه با درد و التهاب باشه، می باید واسه درمان و مشکل موجود، به دکتر مراجعه کرد.

    در اصطلاحات علمی به این صداهای مفصلی،grating cracking ، clicking یا popping می گن. این صداها در شرایط فیزیولوژیک و نرمال حرکات مفصلی یا در بین انجام درمان و مانیپولاسیون مفاصل هم درست می شن.

    هم اینکه مفاصل ممکنه لرزشایی بسازن که قابل شنیدن نباشه و فقط احساس شن، این موارد رو لرزشای "subsonic" یا "زیر آستانه شنوایی" میگن و در موارد بالینی به عنوان "کریپتاسیون" می گن. 

    علاقه محققین به این مسائل، منتهی به انجام تحقیقات جور واجور، ولی محدود شده که بخشی از تحقیقات به وسیله همکاران دندانپزشک و روی مفصل فکی گیجگاهی انجام شده.

    در حالی که همکاران ارتوپد و فیزیوتراپیست بیشتر روی صدای مفاصل انگشتان و کمی روی گردن کار کردن.

    چگونگی ایجاد صداها

    اولین بار در سال ۱۹۷۱ دو دانشمند آلمانی، یه نیروی کششی رو به مفصل سوم بین انگشت و کف دست اعمال کردن و تشکیل حبابای  گاز که بیشترً CO2 بود رو ثابت کردن.

    اعمال کشش بین سطوح مفصلی درزمان فعالیتای روزمره، باعث افزایش حجم مفصل و کاهش فشار مایع مفصلی می شه که منتهی به خروج گاز درون مفصلی و ایجاد حباب گاز می شه.

    جریان مایع به سمت ناحیه با فشار کمتر، باعث خوابیدن (ترکیدن) حباب گاز و ایجاد یه صدای قابل شنیدن می شه.

    فرد با فشار به مفاصل انگشتان دست و پا و یا حرکت سریع گردن و کمر باعث ترکیدن حباب و ایجاد این صدا و کاهش فشار داخل مفصل می شه.

    تازگیاً هم محققان با به کار گیری کارکرد رادیوگرافی قبل و بعد از حرکت درمانی در مفصل انگشتان سوم، ایجاد گاز رو که منتهی به ایجاد صدای کراکینگ می شه به اثبات رسونده ان.

    هم اینکه تحقیقات نشون داده که این روند، ایجاد و ترکیدن حباب دامنه غیر فعال مفصل رو به شکل قابل توجه ای زیاد می کنه.

    این مسئله، غیر از مشکلات فشار بر مفاصل، وابستگیایی رو واسه فرد بوجود میاره که بعدا با وجود رفع تشکیل حبابای گاز، بازم فرد رو راضی به در آوردن این صداها و حل فشارهای روحی خود از راه غیرمعقول می کنه.

    این صداها ممکنه درزمان اجرای حرکات درمانی روی ستون فقرات (مانیپولاسیون) هم ایجاد شه.

    هر کدوم از مفاصل بدن ما دارای تعدادی گیرنده عصبی از نوعای جورواجور هستن که وظیفه اونا فرستادن پیام به مغز و گزارش وضعیت مفصل از نظر موقعیت فیزیکی، تحریکات، صدمات یا فشارهای نامعقوله.

    این گیرنده ها در هر لحظه وضعیت مفصل رو به مغز گزارش می کنن و مغز طبق این گزارش اراده کردن می کنه که باید چه عکس العملی رو در مقابل حرکت، نیرو یا فشار داخل مفصل نشون بده.

    گفتیم ایجاد حبابا باعث افزایش فشار داخل مفصل می شه. افزایش فشار داخل مفصل از نظر ایجاد حبابای گاز، باعث تحریک گیرنده های داخل مفصل می شه. تحریک گیرنده های داخل مفصل، مغز رو از ایجاد یه شرایط عجیب با خبر می کنه. به دنبال این خبر، اراده کردن واسه رفع این فشار عجیب در پیش گرفته میشه. پس فرد با فشار به مفصل در دامنه انتهایی حرکت، باعث ترکیدن حباب و کاهش فشار داخل مفصل می شه. اینطوری، حس ناخوشایند مفصل قطع می شه و فرد احساس راحتی می کنه.

    اما مسئله اینه که به مرور و بعد از چند سال تکرار این وضعیت، این کار واسه فرد عادت شده و یه نوع وابستگی واسه اون بوجود میاره، طوری که حتی بدون وجود حبابا هم در شرایط عصبی خاص فرد با بیشترین حد فشار به مفصل، واسه  ایجاد این صداها و کاهش فشار روحی خود تلاش می کنه.

    این مسئله، غیر از مشکلات فشار بر مفاصل، وابستگیایی رو واسه فرد بوجود میاره که بعدا با وجود رفع تشکیل حبابا، بازم فرد رو راضی به در آوردن این صداها و حل فشارهای روحی خود از راه غیرمعقول می کنه.

    یه جمله معروف میگه: بهترین عادت اینه که به چیزی عادت نداشته باشیم.

    دکتر رضا قلمقاش

    *

    منبع : tebyan.net

    پاسخی بگذارید

    نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *