دانلود پایان نامه

وزن تر اندام هوایی به ژنوتیپ اصفهان و سپس به ژنوتیپ همدان تلقیح شده با قارچ G. etunicatum به ترتیب با میزان 7/14 و 8/12 گرم در بوته و کمترین آن به ژنوتیپ قزوین تلقیح شده با G. clarum با میزان 58/9 گرم در بوته تعلق داشت (جدول 4-14).
اثرات متقابل بین کیفیت نور و قارچ میکوریزا نشان داد که بیشترین وزن تر در تیمارهای نور آبی+قرمز و ژنوتیپ G. etunicatum و شاهد به ترتیب با میزان 9/18 و 3/17 گرم در بوته دیده شد (جدول 4-15). تیمار نور فلورسنت و ژنوتیپهای G. mosseae و G. clarumبه ترتیب با وزن تر 18/5 و 41/6 گرم در بوته ضعیفترین تیمارها از لحاظ صفت مذکور بودند. این نتایج روند یکسانی را با شدت نور 150 میکرومول فوتون بر متر مربع در ثانیه داشت.
با توجه به جدول اثرات متقابل بین کیفیت نور و ژنوتیپهای نعناع، ژنوتیپ قزوین در نور آبی+ قرمز با وزن تر 27/16 گرم در بوته بیشترین میزان این صفت را داشت (جدول 4-16). همچنین ژنوتیپ مذکور در نور فلورسنت با 10/4 گرم در بوته کمترین میزان وزن تر اندام هوایی را داشت. اورچوا و همکاران [31] نیز در مطالعه خود بر روی کاهو، بهترین نور را برای رشد، نور آبی+قرمز اعلام نمودند. آنها گزارش نمودند که تحت این کیفیت نوری وزن تر گیاه نسبت به شاهد (فلورسنت) و دیگر تیمار نوری LED (آبی+قرمز+سبز) افزایش یافت.
به طور کلی، ژنوتیپهای اصفهان و قزوین بدون داشتن اختلاف آماری معنیدار، بیشترین وزن تر اندام هوایی را داشتند (جدول 4-17). موثرترین نور برای وزن تر اندام هوایی در شدت نور 300 میکرومول فوتون بر متر مربع در ثانیه، نور آبی+قرمز بود در حالی که نور فلورسنت کمترین میزان این صفت را دارا بود. در میان گونههای قارچ میکوریزا نیز همزیستی با قارچ G. etunicatum بیشترین تأثیر را در افزایش وزن تر اندام هوایی در ژنوتیپهای نعناع داشت.
با مقایسه میانگین وزن تر اندام هوایی در دو شدت نوری مختلف، مشخص شد که وزن تر اندام هوایی در شدت نور 150 میکرومول فوتون بر متر مربع در ثانیه 9/10 درصد بیشتر از شدت نور بالا بود (جدول 4-17). در برخی مطالعات، افزایش شدت نور باعث افزایش در میزان کلونیزاسیون و وزن تر گیاهان شده است [92 و 123] اما نمیتوان این نتایج را به تمام گونههای گیاهی و شرایط رشدی تعمیم داد [123]، به ویژه اینکه در مطالعه حاضر نور LED استفاده شده است که اثرات آن بر روی گیاه کاملاً ناشناخته میباشد. از نتایج به دست آمده در این آزمایش ممکن است چنین استنباط نمود که شدت نور بالای LED مورد استفاده در این تحقیق به منزله نوعی تنش نوری برای گیاه محسوب شده و گیاه را به سمت سرمایهگذاری در تولید ترکیبات ثانویه بیشتر، به جای تولیدات فتوسنتزی سوق داده است. این امر باعث کاهش میزان کربوهیدرات محلول در گیاه و در نهایت کاهش وزن تر و در عوض افزایش اسانس تولیدی میگردد.
وزن خشک اندام هوایی
الف- شدت نور 150 میکرومول فوتون بر متر مربع در ثانیه
اثرات متقابل بین ژنوتیپهای نعناع و گونههای قارچ میکوریزا نشان داد که بیشترین وزن خشک اندام هوایی با میزان 61/4 گرم در بوته به ژنوتیپ اصفهان تلقیح شده با قارچ G. etunicatum و کمترین آن با میزان 10/1 گرم در بوته به ژنوتیپ همدان تحت همزیستی با قارچ G. clarum تعلق داشت (جدول 4-14). افزایش وزن خشک گونه M. spicata در اثر تلقیح با قارچهای G. mosseae و G. intraradices در مقایسه با تیمار بدون تلقیح گزارش شده است [26]. در مطالعه کاراگیانیدیس و همکاران [148] تلقیح دو گونه M. spicata و M. piperita با G. etunicatum، وزن خشک هر دو گونه را نسبت به شاهد افزایش داد. آنها با توجه به آزمایش خود و گزارشهای قبلی نتیجهگیری نمودند که همزیستی نعناع با قارچهای میکوریزا باعث افزایش رشد و عملکرد این گیاه میگردد. در مطالعه دیگری در اثر تلقیح M. arvensis با G. fasciculatum، وزن تر و خشک گیاه نسبت به شاهد افزایش یافت [117]. در مطالعه هیمن [123] و یاداو وهمکاران [275] نیز وزن خشک گیاه پس از تلقیح با قارچ میکوریزا نسبت به شاهد افزایش یافت.
اثرات متقابل بین کیفیت نور و قارچ میکوریزا نشان داد که بیشترین وزن خشک در تیمارهای نور سفید و گونههای G. etunicatum و G. mosseae و نیز نور آبی+قرمز و گونه G. etunicatum به ترتیب با میزان 77/3، 87/3 و 84/3 گرم در بوته دیده شد (جدول 4-15). گونه G. mosseae و تیمار شاهد در نور قرمز به ترتیب با وزن خشک 99/0 و 82/0 گرم در بوته ضعیفترین تیمارها از لحاظ صفت مذکور بودند.
با توجه به جدول اثرات متقابل بین کیفیت نور و ژنوتیپهای نعناع، ژنوتیپ اصفهان در نور سفید و سپس آبی و آبی+ قرمز به ترتیب با وزن خشک 93/4، 89/3 و 42/3 گرم در بوته بیشترین میزان این صفت را داشتند (جدول 4-16). ژنوتیپ همدان در نور قرمز با میزان 89/0 گرم در بوته کمترین میزان صفت مذکور را داشت.
به طور کلی، ژنوتیپ اصفهان بیشترین وزن خشک اندام هوایی را داشت (جدول 4-17). موثرترین نور برای افزایش وزن خشک اندام هوایی، نور سفید بود در حالی که نور قرمز باعث کاهش میزان این صفت شد. در میان گونههای قارچ میکوریزا نیز همزیستی با قارچ G. etunicatum و G. clarum به ترتیب بیشترین و کمترین تأثیر را در تغییر وزن خشک اندام هوایی در ژنوتیپهای نعناع داشتند.

ب- شدت نور 300 میکرومول فوتون بر متر مربع در ثانیه
اثرات متقابل بین ژنوتیپهای نعناع و گونههای قارچ میکوریزا نشان داد که بیشترین وزن خشک اندام هوایی با میزان 51/2 گرم در بوته مربوط به ژنوتیپ اصفهان تلقیح شده با قارچ G. etunicatum و کمترین آن با میزان 00/1 گرم در بوته مربوط به ژنوتیپ قزوین و تیمار شاهد بود (جدول 4-14). در مطالعه مورنوفورچوناتو و آواتو [195] تلقیح گیاه Origanum vulgare L. با قارچ میکوریزای G. viscos
um باعث افزایش پارامترهای رشد از جمله وزن خشک گیاه نسبت به گیاهان تلقیح نشده گردید. همچنین یاداو وهمکاران [275] نیز افزایش وزن خشک اندام هوایی در اثر تلقیح با قارچ میکوریزای G. mosseae و Acaulospora laevis را در گیاه دارویی Glycyrrhiza glabra L. گزارش کردند. در مطالعه آنها، رشد و نمو و وزن خشک در تمام گیاهان تحت همزیستی با میکوریزا افزایش یافت اما میزان این افزایش در گیاهان همزیست با ترکیب دو گونه قارچ مذکور بیشتر از هر گونه به تنهایی بود که این امر نشان داد که تلقیح تلفیقی با چند قارچ ممکن است اثرات بهتری را بر رشد گیاهان دارویی داشته باشد. آنها گزارش نمودند که گونههای مختلف دارای قدرت نفوذی متفاوت در منافذ خاک بوده و از آنجایی که ریشه گیاه قابلیت دسترسی به این منافذ را ندارند در نتیجه جذب فسفر و حتی عناصری مانند ازت، کلسیم، گوگرد، منیزیم، منگنز و کلر بهتر صورت میگیرد. همچنین این قارچها ترکیبات تحریک کننده رشد مانند ایندول استیک اسید، سیتوکینین و جیبرلین را در گیاه میزبان افزایش میدهند. تمامی موارد ذکر شده باعث تأثیرات متفاوت قارچ در گیاه میزبان میگردد.
با توجه به اثرات متقابل بین کیفیت نور و قارچ میکوریزا، بیشترین وزن خشک در تیمار نور قرمز و گونه G. mosseae با میزان 50/3 گرم در بوته دیده شد (جدول 4-15). تیمار شاهد در نور قرمز و سفید با وزن خشک 98/0گرم در بوته ضعیف ترین تیمارها از لحاظ صفت مذکور بودند.
با توجه به جدول اثرات متقابل بین کیفیت نور و ژنوتیپهای نعناع، ژنوتیپ اصفهان در نور آبی+ قرمز با وزن خشک 92/2 گرم در بوته بیشترین میزان این صفت را داشت (جدول 4-16). ژنوتیپ قزوین در نور فلورسنت با میزان 00/1 گرم در بوته کمترین میزان صفت مذکور را داشت.
به طور کلی، ژنوتیپهای اصفهان و همدان بیشترین وزن خشک اندام هوایی را داشتند (جدول 4-17). موثرترین نور برای افزایش وزن خشک اندام هوایی در شدت نور مذکور، نور آبی و آبی+قرمز بود و این در حالی بود که در شدت نور پایین تر، نور سفید موثرترین نور در افزایش وزن خشک اندام هوایی بود. این نتایج نشان دهنده اثرات متقابل بین شدت و کیفیت نور بر ژنوتیپهای مورد بررسی بود و نشان داد که با تغییرات شدت نور، اثرات آن بر روی گیاه متفاوت است. در میان گونههای قارچ میکوریزا نیز همزیستی با قارچ G. etunicatum بیشترین تأثیر را در افزایش وزن خشک اندام هوایی داشت و تیمار شاهد کمترین تغییرات را نشان داد.
مقایسه دو شدت نور نشان داد که وزن خشک اندام هوایی در شدت نور 150 میکرومول فوتون بر مترمربع در ثانیه اختلاف آماری معنیداری با شدت نور بالا نداشت (جدول 4-17). نتایج به دست آمده در این مطالعه بر خلاف برخی مطالعات انجام شده میباشد [92 و 123]. اما در برخی مطالعات، مانند مطالعه هیمن [123] نیز نتایج مشابهی گزارش شده است. آنچه که مسلم است تحقیقات بیشتری در مورد تأثیر نورهای تک فام LED بر روی رشد و نمو گیاه و اثرات متقابل بین میکوریزا، گیاه و نور لازم است.
درصد کلونیزاسیون
الف- شدت نور 150 میکرومول فوتون بر متر مربع در ثانیه
اثرات متقابل بین ژنوتیپهای نعناع و گونههای قارچ میکوریزا نشان داد که بیشترین درصد کلونیزاسیون مربوط به ژنوتیپ قزوین و اصفهان تلقیح شده با قارچ G. etunicatum به ترتیب با 6/57 و 5/55 درصد بود (جدول 4-14). قارچ G. mosseae در ژنوتیپ قزوین با تشکیل91/8 درصد کلونیزاسیون، ضعیفترین میزان این صفت را دارا بود. کاراگیانیدیس و همکاران [146] میزان کلونیزاسیون را در بین گونههای مختلف نعناع بین 100-8 درصد اعلام کردند. کوپتا و همکاران [72] گزارش نمودند که گیاهان عکسالعملهای متفاوتی به کلونیزاسیون قارچی نشان میدهند و تأثیر این قارچها بر گیاه بسته به میزان کلونیزاسیون متغیر است. در این میان نه تنها گونه، بلکه ژنوتیپ گیاه نیز در میزان کلونیزاسیون قارچ بسیار حائز اهمیت میباشد [117]. نتایج چندین مطالعه صورت گرفته اظهارات کوپتا و همکاران را تصدیق میکند [65، 146 و 147].
اثرات متقابل بین کیفیت نور و قارچ میکوریزا نشان داد که بیشترین میزان کلونیزاسیون در نور سفید و سپس آبی+قرمز، با ژنوتیپ G. etunicatum به ترتیب با 6/75 و 8/54 درصد مشاهده شد (جدول 4-15). کمترین میزان این صفت در نور سفید و ژنوتیپ G. mosseae با درصد کلونیزاسیون 34/4 به دست آمد. در مطالعهای توسط گراهام و همکاران [113] سودان گراس (Sorghum vulgar) با گونه قارچ میکوریزای G. fasciculatus تلقیح شد و تحت 3 شدت نور فلورسنت 50، 75 و 100 میکرومول فوتون بر متر مربع در ثانیه قرار گرفت. نتایج نشان داد که میزان کلونیزاسیون تحت تأثیر شدت نور قرار نگرفت و در همه تیمارها یکسان بود.
با توجه به جدول اثرات متقابل بین کیفیت نور و ژنوتیپهای نعناع، ژنوتیپ اصفهان در نور آبی و سپس آبی+ قرمز به ترتیب با درصد کلونیزاسیون 8/41 و 4/36 و همچنین ژنوتیپ قزوین در نور قرمز با درصد کلونیزاسیون 0/34 بیشترین میزان این صفت را داشتند (جدول 4-16). کمترین درصد کلونیزاسیون با میزان 36/9 به ژنوتیپ همدان در نور قرمز تعلق داشت.
به طور کلی، ژنوتیپ اصفهان بیشترین و ژنوتیپ همدان کمترین درصد کلونیزاسیون را داشت (جدول 4-17). موثرترین نور برای افزایش درصد کلونیزاسیون نورهای آبی، آبی+قرمز و سفید بدون اختلاف آماری معنیدار بود و نورهای قرمز و فلورسنت نیز بدون داشتن اختلاف آماری معنیدار در رده دوم قرار گرفتند. در میان گونههای قارچ میکوریزا نیز همزیستی با قارچ G. etunicatum و G. clarum به ترتیب بیشترین و کمترین تأثیر را در تغییر درصد کلونیزاسیون باعث شد.
ب- شدت نور 300 میکرومول فوتون بر متر مربع در ثانیه
اثرات متقابل بین ژنوتیپهای نعناع و گونههای قارچ میکوریزا نشان داد که بیشترین درصد کلونیزاسیون مربوط به ژنوتیپ قزوین و اصفهان تلقیح شده با قارچ G. etunicatum به ترتیب با 3/53 و 9/40 درصد بود (جدول 4-14). قارچ G. clarum در ژنوتیپ همدان با درصد کلونیزاسیون 10/8، کمترین میزان این صفت را داشت. روند افزایش درصد کلونیزاسیون در ژنوتیپهای قزوین و اصفهان، مطابق با روند مشاهده شده در شدت نور 150 میکرومول فوتون بر متر مربع در ثانیه بود و نشان داد که ژنوتیپهای مذکور عکسالعملهای تقریباً

دسته‌ها: پایان نامه ها

دیدگاهتان را بنویسید